Home > hardlopen, Nederlands, triathlon > Denver Half – 10km trail – wedstrijdverslag

Denver Half – 10km trail – wedstrijdverslag

Van 10 t/m 17 september zat ik voor mijn werk in Denver. Natuurlijk leuk om dan een stukje hard te lopen, een wedstrijd zou nog leuker zijn. Dankzij een aantal goede websites was het erg makkelijk hardloopwedstrijden in de buurt te vinden. Er waren er twee op 11 september: Cherry Creek reservoir in Denver of het plaatsje Nederland. De wedstrijd in Denver zag er iets toegankelijker uit en bereikbaar met het OV (vrij bijzonder, bleek achteraf).
Inschrijven bleek voor buitenlanders niet mogelijk via de website, maar na wat heen en weer gemail met de organisatie was ik toch ingeschreven. Een collega van me, Kris, was mee voor de foto’s en tas dragen, nog bedankt daarvoor!

De wedstrijd heette Denver Half, maar het was ook mogelijk om 10km te doen. Ik had me ingeschreven voor de 10km, mede omdat ik niet wist wat een jet lag met me ging doen en het inschrijfgeld van 55 dollar (35 voor de 10) toch wel iets teveel van het goede was. De avond van te voren even bij het hotel gevraagd hoe ik het beste kon reizen. Met de auto was het antwoord. Toen ik vertelde dat we geen auto hadden werden we heel glazig aangekeken, maar na wat doorvragen bleek de light rail die ik via google maps had gevonden de beste optie.
De wedstrijd startte vrij vroeg (8 uur) en het was een klein uurtje reizen, dus om 6 uur stonden we bij de halte voor de light rail.
Iets voor 7en kwamen we aan bij Cherry Creek reservoir, gauw het startnummer en t-shirt ophalen en warmlopen. Bij allerlei kraampjes kon je onbeperkt boterhammen met pindakaas, cornflakes, melk en fruit als ontbijt krijgen, erg goed geregeld! Verder vloeide de sportdrank rijkelijk, ook erg handig als je alleen een gelletje en wat water bij je hebt.

De halve marathon ging rond Cherry Creek reservoir, een natuurgebied iets onder Denver. Vanwege het natuurgebied was de limiet van 1000 deelnemers ingesteld. Denver wordt ook wel ‘the mile high city’ genoemd, dit is uiteraard omdat het op 1 mijl, 1600 meter hoog ligt. Cherry Creek reservoir ligt nog eens 100 meter hoger, geen idee of dat ook van invloed zou zijn op mijn presteren.

Om 8 uur startte de halve marathon en een kwartier later de 10km. De start van de halve was erg mooi, omdat het 11 september was werd een halve minuut stilte gehouden gevolgd door het volkslied. Erg indrukwekkend om dit een keer mee te maken. Toen het volkslied afgelopen was werd Eye of the Tiger aangezet en begon het aftellen.
Toen iedereen gestart was begon ik me maar eens naar de startboog te gaan. Er werd gesproken over 325 deelnemers (achteraf 180), dus een beetje vooraan staan leek me wel handig. Ik was blijkbaar de enige die daar zo over dacht. Een paar minuten voor de start werd iedereen opgeroepen om toch maar wat dichter bij de startstreep te gaan staan. Ik stond dus helemaal vooraan.

De startoeter klonk en we gingen van start! De eerste kilometer liep ik op kop, dat gaf een beetje een ongemakkelijk gevoel. Was een trail run toch vele male erger dan een wegwedstrijd of een cross in Holland? Toch maar iets rustiger aan voor de zekerheid. Na een kilometer werd ik ingehaald en vlak na de tweede kilometer lag ik op een derde plaats.
Het parcours viel tot nu toe reuze mee, veel betonplaten en brede bospaden. Na het waterpunt werden het wat smallere paadjes, maar nog niets waar ik van schrok. Ongeveer halverwege werd ik weer ingehaald, nog geprobeert aan te haken, maar dat wilde niet lukken, hoe graag ik de derde plek ook wilde verdedigen.
Op een gegeven moment nam mijn voorganger (zo bleek achteraf) een verkeerd pad waardoor wij tweeen iets omgelopen hadden. Wel een ontzettend leuk slingerpaadje gelukkig. Toen we het bos uitkwamen zag ik degene die tweede lag heel ver rechts van me liggen, die was nog fouter gelopen dan plaats 3 en ik. Toen diegene weer op het parcours kwam zat hij ongeveer 50 meter achter me. Dit ga ik niet opgeven dacht ik, het was nog een kleine kilometer en hier derde worden zou wel ontzettend leuk zijn. Gelukkig had ik nog wat over en kwam ik met een ruime voorsprong binnen.

Ook bij de finish werden de atleten weer enorm verwend. Hamburgers, burito’s, hotdogs en bier! Op zich zou dat al een goede verklaring zijn waarom ik zo hoog eindigde, in Nederland zit ik bij dit soort wedstrijden vaak bij de eerste 10% en daar zat ik nu ruim boven. Toen ik de winnaar sprak vertelde hij dat de 10km een beetje ondergewaardeerd onderdeel was en dat de ‘goede’ mensen bij de halve marathon meededen. Daar komt nog eens bij dat 10km in mijlen natuurlijk een hele rare afstand is.

Toen de prijsuitreiking. Enorm gezellig sfeer, geen podium, gewoon mooie trofees en er werd nog even verteld dat ‘Djer-oh-en’ helemaal uit Nederland was gekomen. Inmiddels was de temperatuur tot boven de 25 graden geklommen en kon ik met een voldaan en toch wel beetje trots gevoel de metro naar het hotel pakken.

  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: